یک راهنمایی برای انتخابات شورای شهر
خطرناکترین را انتخاب کنید
با مرور زندگی بزرگان انقلاب حتی کسانی که در صدر مسئولیت هستند و به قول معروف خودشان هم دارای مقام شده اند به وضوح به خلوص نیت آنها برای رهایی مردم از بی عدالتی و به دست آوردن عزت مردم کشورشان پی می بریم.
مسلما کسی نمی تواند ادعا کند که رنج زندانی و شکنجه شدن های برخی از این مسئولان با این انگیزه بوده است که روزی به مقامی خواهند رسید.
مسلما این مسئله با پی گیری های واقع بینانه در زندگی پر درد و رنجشان مردود است ولی مسئله ای که می خواهم بگویم این است که خیلی مشکل است انسان گذشته اش را فراموش نکند و شعارهایی را که داده است را به تحقق برساند.
گرچه شعارهایی که داده است با خلوص نیت بوده و کاملا از سر صدق و صفا صورت گرفته است.
نمونه فراوان و کم خطرش برای من که آن را می توانم بگویم ادعاهای برخی از نمایندگان برخی از شهرستان ها برای کسب آراء مردم است.
یکی برای رای آوردن هزاران ادعا از صدق می کند و وقتی که رای می آورد می بیند عمل به بسیاری از این ادعاها می تواند بسیاری از منافعش را تهدید کند.
اگر گفته است با انتخابم رانت خواری فلان اداره را پیگیری خواهم کرد و یا جلوی فلان خلاف خواهم ایستاد پس از انتخابش می بیند اگر مقابل این مدیر کل بایستد راه بر استخدام تعدادی از طرفدارنش بسته خواهد شد و او مجبور است با یک ادا بازی و نمایش مطبوعاتی جریان را مختومه کند.
یا حتی بعد از انتخابش برای بدست آوردن امتیاز از یک شرکت مثل پتروشیمی که دارای اختیارات مالی است در جمع مردم شهرش بگوید تا یک ماه دیگر رئیس شرکت را عوض خواهم کرد ولی در پنهان با بدست آوردن امتیازات مورد انتظار از آن شرکت علاوه بر اینکه دیگر کاری به کار آن مسئول شرکت نخواهد داشت بلکه در صورت حمله به وی از سوی برخی برا تعویضش به مطبوعات برود و حتی از وی دفاع کند.
یا نماینده ای دیگر با رد تقاضای هوادارنش برای انتصابات با فشار آوردن به استاندار در مجامع عمومی و مطبوعات دنبال منافع خاص خود باشند.
به راستی چه کسی بهتر است چه معیاری وجود دارد که بتوان نماینده خوب را انتخاب کرد؟
بنده به عنوان فعال انتخاباتی و عضو یکی از احزاب سیاسی در مقطع خاصی از زندگی ام معتقدم کسی لایق تر است که پلی را برای خودش با مسئولان برای درست کردن سالم نگذاشته باشد می تواند فرد مناسبی برای مردم باشد .
البته این فرد باید در طول دوران زندگی اش نیز نشان داده باشد که فردی عمل گراست و این دو ویژگی با داشتن دیگر شروط داشتن تخصص و تعهد می تواند از ویژگی های مطلوب این فرد برای انتخابش باشد.
تعهد به مردم و وعده به قول نیز دیگر مشخصه است که می توان گفت این خصیصه متاسفانه در افراد سیاسی کم یافت می شود مگر از آن دسته سیاسیونی باشد که آرمانگرابوده و سیاسی کار را مذموم بداند.
در کل 70 نفری که در بجنورد کاندیدا شده اند به راحتی می توان این افراد را پیدا کرد که
1- خوش قول باشد و متعهد به راستی، جوانمردی
2- عملگرا باشد و در طول زندگی اش ثابت کرده باشد به چیزهایی که متناسب با علاقه اش زندگی کرده است.
3- اگر سیاسی است آرمانگرا و تا حدی واقع بین باشد نه مصلحت گرا و محافظه کار و به قول معروف اصلاح طلب و اصولگرا باشد.
4- تازه به دوران رسیده نباشد و یا کسی نباشد که اگر به دوران برسد هم خود ، هم خانواده اش و مردم را بدبخت کند.
5- مسئولان او را دوست نداشته باشند و حتی توصیه به این کنند به فلانی رای ندهید و یا اینکه فلانی خطرناک است.
مسلم است که اگر خطرناک بود ، تایید نامش برای انتخابات از سوی شورای نگهبان از محالات بود.
